شمارهٔ ۱۰۶
ف فضولی بغدادی
0
Altın Yaprak
به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب است
عرصه جلوه خورشید میان دو شب است
جان شیرین به کدامین بسپارم چه کنم
دو دلم در دل من تا هوس آن دو لب است
نه وفا از تو به دل می گذرانم نه وصال
جان ندادم به تو نومیدی من زین سبب است
نیست مقدور کسی لذت ادراک وصال
طالبان ذوق که دارند همان در طلب است
پیش تو کام دل خود به زبان چون آرم
ز من اظهار تمنا به تو ترک ادب است
شوق لعل تو مرا در الم و غم دارد
گرچه کیفیت می موجب ذوق و طرب است
گفتم ای شوخ فضولی به تو میلی دارد
گفت زین بی ادبی هاست که اینش لقب است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş