شمارهٔ ۳۲۱

جفاکار است و خونریز آن بت بی درد می دانم ز رنگ کار او با من چه خواهد کرد می دانم چه حاجت شرح بیداد زلیخا پرسم از یوسف چو او در عاشقی مردست یا نامرد می دانم زده بر آتش دل سیل خوناب جگر آبی من احوال درونم را ز آه سرد می دانم زمانی از غم مشکین غزالان نیستم خالی طریق سیر مجنون بیابان گرد می دانم نمی خواهم به سیل اشک شویم چهره خود را ز جولان که دارد چهره ام این گرد می دانم چو دل بر تیر مژگان و کمان ابرویش بستم چه خواهد آمدن بر جان غم پرورد می دانم فضولی راز خود در عاشقی از من نهان کردی ندانستی ز اشک آل و روی زرد می دانم