Dopo due lustri, le romane mura

F Francesco Della Valle
0 Altın Yaprak
Dopo due lustri, le romane mura, ov’io vissi non so se vita o morte, lascio, e sperando di cangiar mia sorte, stolto il partire ogni mio ben mi fura. Se resta il lume e meco vien l’arsura degli occhi che mi diede Amor per sorte, in uscir queste antiche amate porte esce a me l’alma ed il mio dí s’oscura. Tu che sul Tebro ancor, Brivio felice, giá glorie acquistar sai con nobil arte e sei del mio bel Sol fatto fenice, deh, fammi per pietá picciola parte del ben che godi, e mentre a me non lice, invola raggi e a me li manda in carte.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.