Al Guadalquivir

F Francisco de Rioja
0 Altın Yaprak
Otro tiempo profundo y dilatado te vi correr, ¡oh sacro hesperio río!, y ya te ciñe el abrasado estío, y tu luciente mármol seca airado. Triste pensaba yo nunca sobrado sentir tal vez el ardimiento mío, o helase el Tánais el invierno frío, o regalase el sol su curso helado; pero si tú, gran lustre de occidente, Betis, siendo deidad del inhumano tiempo, la ves y sientes la crueza, no desespero de mi ardor insano; vuelta veré en ceniza la grandeza mientras Febo rayare en oriente.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.