A Don Juan de Arguijo

F Francisco de Rioja
0 Altın Yaprak
Ya la hoja que verde ornó la frente desta selva, don Juan, en el verano, tiende amarilla por el suelo cano fuerza de helado espíritu inclemente; y la ova que en agua vi pendiente de un hueco risco con verdor lozano, mustio ya y sin color, despojo vano, Betis explaya con mayor corriente; y yo así bien no desigual mudanza siento en mi mal, que ya mi ardor intenso cambia el hielo en ceniza vana y fría. ¿Quién esperó igual bien? ¡Oh grata usanza del tiempo, pues fallece a par del día, si un hermoso verdor, un fuego inmenso!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.