A Carmen (Sosa Escalante I)

F Francisco Sosa Escalante
0 Altın Yaprak
Si al marchitarse tu gentil belleza De impuros goces al embate fuerte, Como beso postrer el de la muerte Sintieras, sin pesares ni tristeza; Si al reclinar tu lánguida cabeza En el lecho de amor, quedase inerte, ¿Qué dicha cual la tuya? ¿mejor suerte Te pudiera ofrecer Naturaleza? Mas no; que el tiempo al trascurrir impío Reserva para tí tormento y llanto, Desprecio, olvido, sinsabor y hastío; De tantos sueños y delirio tanto Recuerdo amargo en hospital sombrío Y el último rincon del camposanto.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.