Remordimiento (Sosa Escalante)

F Francisco Sosa Escalante
0 Altın Yaprak
Acaso, Lélia, al espirar la tarde, Mirando sus postreros resplandores A la orilla del mar, en mis amores Piensas, y treme el corazon cobarde. Es inútil tu afan de hacer alarde De tu olvido crüel y tus rigores, Pues tiene la conciencia aterradores Tormentos de que no hay quien te resguarde. Era en tarde otoñal clara y serena; ¿Te acuerdas bien? tu boca con mi boca, Y tú en mis brazos con ferviente anhelo. Del mar azul en la movible arena. Movible como tú, de dicha loca Mentiste amor ante la faz del cielo.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.