Ölüm

Bu yokluk yedi bitirdi bizi Ağlayıp sızladık yürekten: "Adam sende... deyip geçmeli Ne bulduk sanki inlemekten Ne sen varlıklı ne de ben, Çul giyinip ömür sürümek Hoş değil mi o beylerden?" Neler göçtü şu dünyadan, Ne uslusu kaldı ne delisi, Göçüp gitmişler tümü buradan Çoluğu çocuğu, alisi velisi En güzeli, dekoltelisi. Dulu, zengini ayırmaksızın, Şıkını, orta hallisini Ölüm gelir bulur ansızın. İster Paris olsun, ister Hèléne, Acıdır acı ölümün kancası. Son demde soluğundur kesilen Yüreğine acılar dolası Tanrı bilir terden yanası Lokman Hekim bulamaz çare Artık ne kardaş kavgası Düşecek herkes başı derdine. Bir burnumuzdu ezilmeyen, Ölüm okudu canımıza, Şimdi ne can kalır, ne ten Ölüm dayandı kapımıza, Bir kez yazılmış alnımıza, Kız da kadın da yalan bütün Ölüm almış gemiyi azıya Ölüp gideceğiz bir gün. Çeviren : Abdullah Rıza ERGÜVEN