Korkusuzum...

kaybedecek bir şeyim kalmadı artık korkusuzum yeniden bir çocuk gibi... alıştım şimdi yalnızlığa odanın soğuk ve sessiz olmasına, her gün acılarımla ayağa kalkmaya... hissediyorum günün biri gelecek zaman geri alınmak isteyecek hem senin hem benim tarafımdan... ama zaman da bir ok gibidir. yayı çekersin gider elden durmaksızın... belki yeniden birlikte olacağız ama eskisi gibi mutlu olamayız. tenine her dokunduğumda heyecanlanmayacaksın seni seviyorum dediğimde, gözlerin parlayıp ben de seni diyemeyeceksin.. geçti artık bitti her şey. nerede olacağız bilemeyiz ama kaybolup gideceğim yakında kaybedecek birşeyimin olmayışının verdiği korkusuzlukla.. kim bilir belki bir sokağın kuytu kenarında, belki gece lambalarının altında, belki de camının altında kaybolup gideceğim...