Yolculuk Şiiri

Gece boyunca birisi gönlümle konuşuyordu "Onu görmekten perişan olmuşsun Sabah beyaz yıldızlarla Gidiyor, gidiyor, onu tut" Ben senin kokunla bu dünyadan gitmiş Yarınların aldatmacasından habersiz Nazlı kirpiklerinin üzerine azıcık dökülüyordu Altın tozu gibi gözlerin Tenim ellerinin dokunuşuyla ateş gibi Zülüflerim nefesinle dağılıyor Aşktan şaşkın "Kim sevgilisine âşık olduysa Onu üzmez Gitsin, gözüm arkasında Gitsin, aşkım onu korur" diyordum Ah, şimdi sen yoksun ve günbatımı Yayıyor yolun göğsüne gölgesini Yavaş yavaş üzüntünün karanlık tanrısı Bakışımın mabedine ayak koyuyor Her duvarın üzerine yazıyor Bütün kara kara ayetlerini