Derin Uyku

Uyandırmasın kimse uyuyan bu çocuğu. Bir zamanlar karnımda böyle derin uyurdu. O duru dinlenişten açtırdım gözlerini, yaslanıp göğsüme yine uyuyakaldı şimdi. Alnındaki damarlar sanki atmıyor artık. Minik yengeçler gibi ayakları, gövdesi pembe bir balık. Çiğ düşmüş olmalı ıslak kirpiklerine. Müzikle sallanıyor kolları uykusunda. Dere gibi usulca akıyor nefesi. Titriyor gözkapakları defne yaprağı gibi. Hiçbir şey söylemeyin uyanıncaya kadar, bırakın uyusun böyle, çevresinde sığınaklar. Bir sığınaktır çatı, kapı bir başka sığınak, kadın olan annesi, annemiz olan toprak. Bu sessizlik içinde belki de öğrenirim o uykuyu yeniden nicedir yitirdiğim. Her yanı duru sevgi, derin uyku her yanı, bırakın da kullansın bu güzel armağanı. Çeviri: Ülkü TAMER