Sokak Çocuğu

kapında can gönülde sevda yüreğinin yoludur İstanbul'da bir sokak çocuğudur yollara düşmüş masumiyeti çer çöp olmuş lif lif ucu yanık sıla mektubu kadar nahif zarif zarflarla postalanmış bile bile bilcümle çıkmaz sokakların bilinmeyen adreslerine ne kaloriferli akşamları orada ne yatağında çarşafları gül kokulu bir oda Fırat boylarından horoz sesli sabahları haykırıp durur merdiven altı rüyalarında... candır sevdadır yoldur İstanbul'da sokak çocuğudur gazel olmuş masumiyeti savrulurken hovarda rüzgârında Haliç'in beni kahreden kahreden beni değildir kalem tutmayan ellerinin su görmemiş karası ezelden sürme deyip çekilmiş keman kaşa beriden taç deyip giydirilmiş yiğit başa ezeldendir beridendir bizdendir gelip gidendir akıp gidendir bir demokrasiler havası...