Adam Ve Dünya

bir dünyaya baktı adam birde dünya gibi mavi gözlerine aynada birinde okyanuslar, denizler vardı ırmaklar, dereler, nehirler akıyordu adamın gözlerinden yaşlar bir farkı yok dedi adam gözlerimin de dünyadan bir dağlara baktı adam birde dağlar kadar büyük yüreğine dağların doruklarında kar vardı, rüzgarlar esiyordu, bazen çığlar düşüyordu, adamın yüreği' de buz tutmuştu kasırgalara gebe fırtınalar esiyordu çığlar kopmuştu zaten çoktan ve ne varsa ezip geçmişti içinde bir farkı yok dedi adam yüreğimin de dünyadan bir bulutlara baktı adam birde bulutlar kadar apak saçlarına bulutlar rüzgarla savruluyorlardı ve bembeyazdı hepsi, pamuk gibi adamın saçları da aynı rüzgarda savruluyordu ve bembeyazdılar tıpkı bulutlar gibi bir farkı yok dedi adam saçlarımın bulutlardan bir dünyaya baktı adam birde her gece oynadığı sahneye her çeşit oyuncu vardı üstünde dünyanın maskelisi, boyalı yüzlüsü, makyajlısı soytarısı, cambazı her kesimden rol yapan gördü adam birde aynadaki kendine baktı bir fark gördü o zaman kendi makyajı yoktu etrafına baktı adamın üzerindeydi bütün gözler o an anladı her şeyi adam neden kendisine baktıklarını ve biri bağırdı içlerinden palyaçonun makyajı yok. adam düştü çünkü içindeki palyaço ölmüştü.