Alışamadım

ben bu ayrılık ateşine düşeli yıllar oldu kim bilir? kaç göçmen kuş kaç kez gidip döndüler, ya da kaçı öldü yollarda? sayamadım onların gidiş dönüşlerine yollar da ölüşlerine alıştı da bu deli gönül bir senin gidişine bir senin dönmeyişine alışamadım. bir kaç fidan dikmiştim bahçeye hatırlar mısın? onlar meyveye durdular yıllar önce bir kaç da gül ekmiştim geçen kış onlar da kurudular kurudular bir zemheri ayazında fidanların meyve verişlerine zemheride güllerin ölüşlerine alıştım da bir senin dönmeyişine alışamadım. yazlık sinema yok artık mahallemizdeki düğün salonu oldu şimdi Ali amcanın bakkalı da kapandı yerinde koskoca bir süper market var çoğu değişti sokakların da seninle gittiğimiz Pastane de artık tarih oldu zaten gittiğin günden beri sayamadım, gözlerim kaç kez boşalıp doldu beslediğimiz kedi bile gitti senden sonra beni o bile terk etti bunların hepsine alıştı da bu avare gönlüm bir senin gidişine alışamadım. belki alışırdım, seni bana hatırlatmasaydı bu şehir ya da eski dostlar her görüşmemizde seni sorup yaramı kanatmasaydı aynalar bile küsmüşler bana artık kırlaşmış gösteriyorlar saçlarımı yüzümde de yılların izleri var soğuklarda sızlar oldu dizlerim bile artık eskisi gibi değil gözlerim bana iki gözlük verdi doktor bile biri uzak biri yakın için sen sevmezdin traşsız halimi diye her sabah traş oluyorum ben yokluğunda bile sinekkaydı, bunların hepsine alıştım da bir senin gelmemene alışamadım. hani bizim gençliğimizde evlenen arkadaşlar vardı hatırlarsın Canan ile Celal geçen hafta onların torunları oldu Nevriye ile Hasan'ı birer hafta ara ile gömdük sizlere ömür sıra bana geliyor galiba Nevriye ile Hasan bile alıştı da mezarlarına yaşarken ölmeye bir ben alışamadım keşke beni vurup gitseydin.