İçimde Susan Ses

İçimde susmuş bir ses var Yokluğumu haykıran? nereye çeksem kendimi Vardığım bir yer yok? yokluğun öyle yaman bir bela ki herşey siliniyor dokunuşlarının izi olmayınca Seni sevmek öyle güzel ki Ah yaşamın anlamazlığı siliniyor Ananın rahmine düşen o ilk soluk O ilk kalp atışı yeniden yeşeriyor usumda Varlığındaki beni düşünüyorum Öyle zengin,öyle umutlu,öyle sevinçli? Ne varsa yaşama dair Seni sevmelerimde öğreniyorum durmaksızın Ah yokluğun olmasa Şu gidişlerin bölmese sevinçli cennet düşlerimi Içimde susmuş bir ses var ama Gidişini benden gizleyen Yokluğunun acısını ruhumun derinliklerine gömen? Ah sevgili sen olmayınca Susar içimdeki bütün sevda sesleri Oysa bakışlarına dolduğum her anda Dudaklarına aşk notları düşerdi Her öpüşte evrenin müziği dolardı ruhuma Ayrılığımızın olacağı aklıma bile gelmezdi Gidişin kıyamet gibi gelirdi Senden sonra herşeyin yok olacağını bilirdim Ve korkardım yok olmaktan sensizliğinde Sustururdum yokluğunu fısıldayan sesleri İhanet ederdim bütün gerçeklere Susardım? sustururdum? Ey sevgili sana seslenmekten yorulmuyor kalbim İçimdeki umudun en tatlı kokususun Kalp atışlarımın en ahenkli ritmi? Ben yaşamın en renkli kıyısında Dokunuşlarından emanet umutla Aşkı yaralayacak tek bir sitem sözü etmeden Seni sevmekten hic vazgeçmeyen inatçı yüreğimle Bekleyeceğim sevgili Bekleyeceğim sevdanı?