Kör Nokta

taş kalpli değilim zannetme taştan yüreğim sevmeyide bilirim sevilmeyide sevdanın hançeri yüreğimde gülmeyide... her an ıstırap içinde yanmayıda bilirim yağmur yağar hasretime kendi evimde kendi gurbetime ben yine yalnız yine hüsran içinde.. gecenin kör noktasında hayalinle konuşur hayalinde dertleşirim son göz yaşıda düşünce avuçlarıma umutlar söner..bir hayal kırıklığı daha hoşçakal bile diyemeden kaybolursun rüyalarıma giren bir düş bir hayal olursun kalbinin tenha bir köşesinde saklı kalır istemesende bilirim sende unutursun...