Tek Tabancayım

Tek tabancayım anladım Bir tek ben varım kendime Kendi kendime konuşur oldum Farkındayım Deli diyorlar artık namıma Desin dursunlar ne yapayım Beni bir tek ben bilirim Yalnızdayım Hele sönsün tüm ışıklar Ağır bir karanlık çöksün Geceyi vuracağım onikiden Kaypaktayım Kendi kendime konuşur oldum Bakarım aynama çizerim kendi kendimi Arada bir gülücük atarım kırılmasın Kırılmasın arada bir bakarım Yollar benim ben yansız takılırım Kollarımı açar avare gezerim Ben kendi kendime kabayım Kendime kızar kendim uslanırım Bu aralar yorgun gecelere vurgun Hüzün bulutu çöktü tepeme Halsizlik durdu dizlerime Kalmadı yar yaren arkadaş Kalmasın istemem bundan gayrı Kendi kendime arar oldum mutluluğu Sorsam sana ressam kardeş Çizebilir misin mutluluğun resmini Çizsen bile ben görebilir miyim Sen çiz gitsin ressam kardeş Hatta sat gitsin parası olanlara Mutluluğu parayla satın alanlara Bense fakirim ümittir benim ekmeğim Derttir çiledir işkencedir çekerim Bitmez bezmez benim ümidim Kim bilir kimse bilmez neden Nedendir dağ taş yollar bana mesken Koşmak istiyorum tabiî ki Kendi kendime yarışmak Uzuncasına Rüzgarla karşı karşıya çarpışmak İstiyorum saçlarımı savurtmak Bu çizgiler bu planlar benim Ben kendimim yani Olduğu gibi görünenim Ne yaparsam kendime Kendi kendime restim Elveda durduk yere Kendi kendime estim