شمارهٔ ۱۲۱
ق قاآنی
0
Altın Yaprak
داورا ای که خاک پای ترا
شاه انجم به دیدگان رفته
هفته ای می رودکه شاهد بخت
رخ به جلباب غصه بنهفته
زانکه مداح خود به مثقب فکر
در مدیح تو گوهری سفته
کس بدان پایه مدح نشنیده
کس بدان مایه شعر ناگفته
لیک از آن کاخ مدیح دلکش را
داور روزگار نشنفته
فکرتش ازکلال پژمرده
خاطرش از ملال آشفته
چه شودگر شود ز رحمت تو
مستفیض این روان آلفته
باد از یمن طالع بیدار
بدسگالت به خاک و خون خفته
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş