شمارهٔ ۴۱
ق قاآنی
0
Altın Yaprak
ای داورگیتی که بود شهره آفاق
چون مهر فلک هرکه به حان مهر تو و رزد
دارد رخم از خون جگر رنگ طبرخون
با آنکه بود شعر مرا طعم طبر زد
این پارسیان راکه به صد بیت ستودم
مسکین تنم از همت این طایفه لرزد
صد بیت که هر بیتش ارزد به دوصد ملک
گویا بر ایشان به یکی ملک نیرزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş