در مدح فتح علی شاه گفته

بالله ما هذالخبر بالله ما هذالخبر هذا الذی تصفونه ملک کریم اوبشر من ذاالذی فی الخافقین هوالملیک المقتدر و هو العزیز المستعان المستغاث المنتصر من حبه دارالنعیم و بغضه نار السقر و قضایه سوق القضاء و قدره فوق القدر و سخایه سکب السحاب و سیبه صوب المطر و کلامه ملک الکلام و فکره رب المکر هو سید الشرقین و الغربین من بحر و بر و مقدر الاقدار فی الاقطار من خیر و شر و ابوالملوک الساده الطهر المیامین الغرر و ابن الخواقین القروم القاده الغرا لزهر من آل قاجار الکرام اولی المهابه و الخطر خلف به بین الوری ترک ابن یافث مفتخر یزهوبه ترک کما یزهو بسید نامضر ظل من الرحمن بالفتح العلی مشتهر فالفتح منه و العلی و النصر منه و الظفر و الشمس تجری باسمه حتی تفوز المستقر ساس الممالک و الملوک اذا نهی و اذامر فاذا قضی امرا فامار القضاء موتمر و اذا تنمر بالعتاب فکل جلد مقشعر وید کدک الصم الجلا میدالصلاب من الحجر و اذا ترحم بالعباد فکل ذنب مغتفر ویهز اعصان المنی هزالصباعصن الشجر و اذا تبسم ضاحکافالورد یبسم عن زهر فکانما یاقوته تفتر عن عقد الدرر فو حق من حج الحجیج له ولبی و اعتمر بمآثر و مفاخر فوق الحکایه و الخبر البدر یحکی خده حا شاه کلا و القمر او بشبه الصافی الصقیل بذی و شوم ذی کدر ان الملیک ابا الملوک هوالذی اعیی الفکر من کونه معنی و اکوان الوجود هی الصور ملک الممالک و الارایک و الملایک و البشر من عنده علم الکتاب و سر آیات السور و بیانه فصل الخطاب و کشف اسرار اخر رب الصحایف و الصفاح اذاسطا و اذاسطر