شمارهٔ ۵۵ - معلوم نیست به که نبشته است

ق قائم مقام فراهانی
0 Altın Yaprak
مخلصان نواز امطاعا آن شب در باب مقراض داروغه دفتر و چوخای نور چشم عزیز میرزا محمد جعفر حرفی مذکور شد و اکنون که ماهوت ندوخته بجای چوخای دوخته ارسال میشود شاید بر این حمل کنند که بالمثل خرج یقه و مزد خیاط را نفع خود کرده این جزیی را هم نوعی از صرفه دانسته ام اقرار خودم در رقعه آن شبی هم شاهدک خوبی است و فقره ارحج فلسی البته در نظر شما هست الحمدالله شما عارف و واقفید که اقرارالعقلا گفته اند نه سفها و جهلا و بالفرض که آنچه آنجا گفته ام حجت شود باری حالا که بخل و خساست بنده باقرار خودم بر من ثابت و مدلل شده چه لازم که حمق و سفاه را هم بکردار خود بر خود لازم و موجه کنم اهدای چوخای مستعمل بعد از مدتی بچنین حضرتی برهان حماقت است هر چند از روی صداقت باشد وماهوت سایه بشان و پایه ایشان سزاوارتر است هر چند بی خرج یقه و زنار ارسال شود دیگر استفتایی در باب چاقو فرمودید صورت فتوی این است که نور چشم عزیز در این خصوص حق دارند برخلاف شما چرا که عمل مکرر حسنی ندارد و ایشان هم مشتاقند هم مستعد هم درکسب کمالات مستقل و مستبد و اگرچه با من سابقه عنایت ندرند من سالفه ارادت دارم و از حق نمیگذرم همان مقراض کذا از شماست والسلام

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.