شمارهٔ ۴۲ - خواجه حافظ فرماید

گوهر مخزن اسرار همانست که بود حقه مهر بدان مهرو نشانست که بود در جواب او جوهر صوف و سقرلاط همانست که بود ارمک و خاص بدان مهر و نشانست که بود کیسه اطلس پر گرد عبیر و عنبر در بر رخت همان مشک فشانست که بود سوی مدفون خود ایشاهد مشکو باز آی زانکه بیچاره همان دلنگرانست که بود چون نبخشند و نپوشند بخیلان ناچار جامدانشان بهمان مهر و نشانست که بود جیب تانگسلد از کوی درو زر خورشید همچنان در عمل معدن و کانست که بود مدتی شد که زهم باز نکردم دستار گوهر مخزن اسرار همانست که بود لته گیوه شده جامه منعم قاری دلق درویش بدان سیرت وسانست که بود