شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند در جواب او نشان پوشی و نقش علم نخواهد ماند نماند بندقی و ریشه هم نخواهد ماند بپوستین توانگر حسد مبر درویش که پشت ابلق و روی شکم نخواهد ماند اگر چه در بر گرما شدست زیلو خوار حصیر نیز چنین محترم نخواهد ماند بپوش جامه امسال و رخت پار ببخش نماند کهنه ونو نیز هم نخواهد ماند طریق گیوه قدمداریست و این اولی زمیخ چون بکفش یکدرم نخواهد ماند بگرد رایت خورشید بود این مسطور که خرکه و تتق و چتر جم نخواهد ماند سخن مگسو بلباس ایحسود باقاری که صوف قبرسی و جل به هم نخواهد ماند