شمارهٔ ۲۳
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
شد دهان شکرگو هر زخم نخجیر ترا
صید پیکان خورده داند لذت تیر ترا
جز حدیث بیستون در بزم شیرین نگذرد
آفرین ای ناله فرهاد تاثیر ترا
جور کن چندان که بتوانی که روز بازخواست
بر زبان شکوه شکر آید عنان گیر ترا
از چه خاکی ای دل ویران که از روز ازل
هیچ کس از پیش خود نگرفت تعمیر ترا
بر در دیوانگی زد بر سر کوی تو دل
تا به گردن افکند زلف چو زنجیر ترا
صید دل نزدیک و تیر غمزه دایم در کمان
ای شکارانداز باعث چیست تاخیر ترا
گر خطایی رفت قدسی حرف نومیدی مزن
کی کریمان بر تو می گیرند تقصیر ترا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş