شمارهٔ ۲۳۵
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
ز دلها درد دل برداشتن هم عالمی دارد
به بالای غم من ریز گو هرکس غمی دارد
طبیعی نیست با مردم تواضعهای می خواران
ملایم می نماید خار تا اندک نمی دارد
من از تنهایی خود گر زنم فریاد معذورم
چرا نالان بود بلبل که چون گل همدمی دارد
رکاب آن سوار آخر به دستم خواهد افتادن
نیم نومید من هم گر سلیمان خاتمی دارد
مصیبت دیده پهلوی طربناکان ندارد جا
بیا گو در صف ما باش هر کو ماتمی دارد
ز چوب خشک خوبان می تراشند آشنا قدسی
نگر چون زلفشان از شانه هر سو محرمی دارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş