شمارهٔ ۲۵۲
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
مرا هر قطره ای کز دیده در دامن فرو ریزد
شود چشمی و خون بر حال چشم من فرو ریزد
ز مهر عارض مهتاب سیمایت عجب نبود
اگر پیراهن من چون کتان از تن فرو ریزد
به یاد عارضت چون گریه ام بر دیده زور آرد
به جای آب مهر و ماه در دامن فرو ریزد
ز تاب عارض خورشیدرویان مردم چشمم
به جای اشک خونین اخگر از دامن فرو ریزد
بهارست و به طرف بوستان از تاب دل قدسی
برآری گر نفس برگ گل و سوسن فرو ریزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş