شمارهٔ ۲۶۲
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
کشد صد طعنه از دشمن چو با من همنشین باشد
بنازم دوستی را کز وفاداری چنین باشد
به دل چون داغ روغن دم به دم پس می رود داغم
چه سازم کوکب بخت مرا بالیدن این باشد
سیه دل دود از آن باشد که در سر نخوتی دارد
بود روشندل اخگر زانکه خاکسترنشین باشد
به گل ای مرغ گلشن راز دل آهسته تر می گو
مبادا در پس دیوار گوشی درکمین باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş