شمارهٔ ۲۷۲
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
رفتم به بوستان که دلم وا شود نشد
گفتم که درد عشق مداوا شود نشد
سودا به شهر و کوی بود نی به کوه و دشت
مجنون خیال کرد که رسوا شود نشد
امروز غربتم به جزای عمل رساند
گفتم مگر که وعده به فردا شود نشد
عمری چو نقش پا به سر کوی انتظار
چشمم به راه بود که پیدا شود نشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş