شمارهٔ ۳۲۶
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
تماشای گلی کرد آنچنان محو گلستانم
ک گردید آشیان عندلیبان چشم حیرانم
دلم خوش رام شد با من مگر کز ناتوانی ها
گمان تار مویی برد ازان زلف پریشانم
خیال غمزه اش دارد چنان سر در پی دلها
که ناخن می زند بر پاره های دل به دامانم
مکن در سایه من خواب اگر آسودگی خواهی
که دهقان بر سر ره کرده وقف سنگ طفلانم
ملال انگیز باشد صحبت آشفتگان قدسی
ز بس دلتنگ بودم غنچه شد گل در گریبانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş