شمارهٔ ۴۲۶
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
به دل غمی چو نداری به سینه داغ منه
ترا که بسته بود در به ره چراغ منه
وصیتم شب رحلت به می فروش این بود
که جز پیاله به بالین من چراغ منه
مرا ز گلشن جان عطر پیرهن برخاست
نسیم گو به سرم منت سراغ منه
غمم چو تازه نکردی به راحتم مفریب
چو ناخنی نزدی پنبه ام به داغ منه
بهار آمد و بلبل به ناله می گوید
که بی پیاله چو نرگس قدم به باغ منه
به باده دست مبر یا همیشه بیخود باش
قرابه را بشکن یا ز کف ایاغ منه
به شکر قرب مزن طعنه دور گردان را
چو عندلیب شدی دست رد به زاغ منه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş