شمارهٔ ۴۷
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
آن را که قبول دور اندازد رخت
نابود شود کمالش از پستی بخت
هر میوه که آن پخته شد و چیده نشد
ناچار فتد ز شاخ در پای درخت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş