شمارهٔ ۵۱

ق قدسی مشهدی
0 Altın Yaprak
دل دیوانه کی در گوش گیرد پند دانا را حباب از خیمه نتواند که پوشد روی دریا را ملک در موسم گل آروی جام می دارد چرا چون دیو باید داشتن در شیشه صهبا را به چشم خون فشان رفتم ز شهرستان برون روزی چو جیب غنچه پر کردم ز گل دامان صحرا را نسیمی نگذرد بر شاخ گل در گلشن کنعان که خاری نشکند در سینه از غیرت زلیخا را در آب دیده چون گرداب از آن بر خویش می پیچم که سودای که یا رب در خروش آورده دریا را مرا قید محبت زندگی وارستگی مرگ است به سر افتم چو سرو از گل برون آرم اگر پا را سر کوی محبت تنگ باشد بر هوس ناکان فضای شهر زندان می نماید اهل صحرا را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.