شمارهٔ ۷۱

از خارخار وصل گلم دل فگار نیست محرومی ام گلی ست کش آسیب خار نیست بی بهره نیست چشم هوس هم ز نور حسن آیینه را به روی بد و نیک کار نیست خورشید هیچکاره بود در دیار تو این عرصه بیش جلوه گه یک سوار نیست چون آفتاب با همه صافم ز دوستی بر روی هیچ آینه از من غبار نیست احوال من در آینه روشن نمی شود حال درون ما ز برون آشکار نیست دانسته بگذرم ز خوشی های خود مرا دیگر دماغ ناخوشی روزگار نیست جسمم غبار گشت و درآمیخت با نسیم فرسودم و هنوز ز عشقم قرار نیست قدسی ز رحم نیست گرت هجر دیر کشت داند که کشتنی بتر از انتظار نیست