شمارهٔ ۷۹

آنکه دایم می خراشد سینه ما ناخن است خارخار سینه ما را مداوا ناخن است زاهد و ترسا ز من هر یک به نوعی راضی اند می گشایم عقده از هر رشته ای تا ناخن است عشق اگر باشد کشد هر لاغری صد کوه غم از گره بر رشته باکی نیست هرجا ناخن است نیست ظاهر از برون زخم و درون صد جای ریش استخوان در سینه احباب گویا ناخن است می کند افغان ما آخر سرایت در دلی می خراشد سینه ای گر ناخن ما ناخن است نیم بسمل را علاج درد تیغ دیگری ست با دلم زان پنجه غم را مدارا ناخن است دیده ام را مانع نظاره آب دیده شد موج دایم در خراش روی دریا ناخن است