شمارهٔ ۹۲
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
جز وصال او دلم هرگز تمنایی نداشت
غیر سودایش دل شوریده سودایی نداشت
عمرها شد ساغر نرگس چو جام ما تهی ست
مجلس آرای چمن هم درد مینایی نداشت
عاقبت یوسف متاع حسن سوی مصر برد
مشتری گویی به کنعان چشم بینایی نداشت
در جبینش از چه رو امروز نور دیگرست
آفتاب امروز اگر رخ بر کف پایی نداشت
درد نگذارم به جام لاله گر بر لب نهم
هرگز این میخانه چون من باده پیمایی نداشت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş