Aura di ciel

G Giovanni Prati
0 Altın Yaprak
Non è drappo né fil che in terra nasce quella tua vesta bianca come neve; ma è ben lume di ciel rorido e lieve, quale al fiorir dall’alba il giglio pasce. E tai furon le tue morbide fasce, non prigion, come l’altre, amara e greve e tal l’abito fía, quando fra breve tu migrerai da le terrene ambasce. Tutta un’aura di ciel soave e bianca è destin che tu paia, allegra o mesta, viva o pensosa, innamorata o morta. E giá mi par che tu, soletta e stanca, con intorno la tua candida vesta, in atto di partir, stai su la porta.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.