La povera Terresa

G Giuseppe Gioachino Belli Giuseppe Gioachino Belli
0 Altın Yaprak
Ar vede una racchietta accusì bbella De ventun anno e mmanco bben compito Piaggne tanto la morte der marito, Che gguasi lla lassò mmezza zitella; Io che, nnun fo ppe’ ddì, sso’ un’animella, Me sentii tutto quanto intenerito, E mme messe a studià cquarche ppartito Ch’arilegrassi un po’ sta vedovella. In poco tempo a ffuria de conforti, Perzuasi la povera Terresa Che sso’ mejjo li vivi de li morti. Ecco spiegati li mi’ gran dilitti. Sémo arrivati a un tempo che la Cchiesa Condanna puro er conzolà ll’affritti!

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.