Deli Rüzgar

düşteyim uzun bir düşte sakın değme saçlarına herkesin gölgede yalnız ağaç değilsin yordun mavi anılarımı ikindilerde dökme yaşlı gözyaşlarını vaktin kara bir gökyüzünde öldün sen -nerede gün avuçlarımda günaydınlarım nerede limon çiçekli sakasılarım- uyanık uykulara sığmıyor mavi denizim nereye gitsem deli bir rüzgar uzatmıyor siyah saçlarımı yüzüne ey kendini saklayan giz gelme üstüme sığınak bildiğin yüreğimde ellerin üşür aklından öyle bulut bulut göçer aşk öpme yalnızlığımdan daha sabaha karşı karanlık çözülürken öldün sen-aşk öldü -upuzun bir umutta suskun saatlerim bekar gecede yalnızlık beni sevmiyor- yemini arayan martı gibiyim buralarda kalbim her boşlukta adın çığlık çığlık bağırdıkça göğsümden yaralar iner kanatma geçmişin uçurumlarını toprağıma dinsin fırtına güneşe çiçek gibi gülecek gamzelerim