Zalim Sevgilim

her akşam bundan böyle bekleme yolumu gelmeyeceğim belki böylesi daha iyidir senin yokluğun ızdırabı hafifler bundan boyle sana şiirler yazmayacağım mısralarım dolup taşmıyacak bunu sen istedin sevemedim diyemedim eline bir fırsat geçti sonra faydalanıp beni gönlünden atmak istedin herşeye rağmen seni çok seviyorum deli diyeceksin bana ama ne çıkar sen gerçek aşkın manasını nefretin aşk olduğunu bilemesin ki seneler su gibi akıp gidecek ve sen baska şehirlerde olacaksın ama unuttuğun yerlerde seni hatırlayacak birisi olacak seni seviyorum daima satırlarda saklı bu söz zaman tesadüf seni yolunun üzerindeki mezarlığa doğru itecek karamsar düsüncelerle ilerleyeceksin selvilli yollardan gözüne bir mezar taşı ilişecek bakacak ve ansızın af dileyeceksin benden ömründe vermediğin bir gül demeti bırakacaksın toprağıma ve tekrar geri döneceksin selvilli yollardan bir zelzeleyi andıran titrekli dizlerinle ağlamaklı gözlerinle evine çocuklarına ve mutlu yuvana döneceksin beni hiç unutmayacaksın zalim sevgilim...