Kalbimin sığınağı

Biçare yutkunuşlarımızın Adakları arsız sarmaşıklar gibi Son güzü bekler Ve âşk libasını giydiğimden beri Kalbimi bıraktım sükûtun Şehrine Ey ! Hüzünlü kalbimin sığınağı, Ömrü yollarına döktüğüm sevgili ! ’’Sabır’’imiş dudaklarımdaki sensizlik Dikeni güz kesiği Başı ayaz kesen dağların Ovalarında bir garip gölge Gövdesi aşkın omuzlarında sabahlamış Geceler şahit düşlerinde ki Üryan sırlarına Arza yükselen çağrı Dilde ki duaların Avuçlarında biriken nuru ile Derman dilendiğim Yangınıma sepelediğim su Yeşil gözlerimin sarı yazında Kavrulan bedenime giydirdiğim Zaman kapkara bir libas Ey sevda Çekiliyor işte anahtarı yitik Yaşam akıp giderken Bir zerre mutluluk uğruna Can veririz biz bu âşk-a Yüreğimde ki sızı Son dileğim şiirlerle bezeyip Nazar değmesin diye Gözlerden ırak hasret sandığıma kilitlediğim Biçare yutkunuşlarımızın Adakları arsız sarmaşıklar gibi İkinci baharı bekler Bir adım ötesi sen Gel hadi küflenmiş vuslat Sağım sen, Solum sen Ve her saniyem sana zimmetli...! Gönül Aydemir Adıgüzel..