Sarı Çitlembik

Sözlerindeki ümitsizliği Dudağının kıvrımlarında gizleyip Gözlerindeki o deli gizi gördüm Kıvranıyor lime lime dilinde ki Topal zamanların gölgesinde Dermansız suskun bir âşk Sabır meyvesinden mutluluk sağıp Gözlerinde biriken hüznü Hiçli bir yalnızlıkla bir solukta içtik Görünen yüzü sevda İçi ateş ve kül Başı dumanlı dağların Eteklerinde açan sarı çitlembik Yüzünü dönünce gün yavan zamanlara Utangaç yağmurlar yağar Bezgin akşamlarıma Utanırım Bakamam gözlerine Kırık bir yürek ve suda yüzen ayın şavkı Çitlembik kokulu akşamların izbe gizinde Üfle sönsün yangınım günahlarına kefil ederek Ömrümü yamacına yasladım sarı çitlembik Alacalı bir zamanın kenarında Sokul usulcana toprağın koynuna Sırrı dökülmüş kimsesizliğinin Firkatinde soldu sarı çitlembik Gün geceyi öperken.! Kıstırıp korkularını sarı yapraklarına Toplanmış gidiyordu Fi zamanlardan kalma Sözlerimin izlerini kapattı Sarı çitlembik