Yalnızlığın Sonsuzluğu

G Görsen Şahinoğlu
0 Altın Yaprak
Yalnızım belki, ama hiç bu kadar yalnız hissetmedim. İlk defa gözlerimi kapatmadan, süzüldü yaşlar gözümden. Sana bakarken, senin fotoğrafına bakarken anneciğim. Küçüklüğümdeki gibi bağırmadım bu sefer. Sessizdi ya da, kimseler duymadı bağırdığımı. Sen yoksun ki kim duyacak. Ağlayıp ağlayıp, Sustum kendi kendime...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.