Enkaz

Geceydi ve bir yarımay vardı altı üstü İkimizin gölgesi suya düşüyordu Balıkçılar yavaş yavaş dönüyordu Her birinde bir geçim derdi Gölcük yıkılalı iki gün olmuştu Sen ben, deniz, balıkçılar� Herkes suskundu.Yaprak kımıldamıyordu Hava durgun, hava dolgundu Bir gün önce gene sallanır mı diye evin üstünde yatmıştık Kayan yıldızları sen ayrı, ben ayrı saymıştık Korkuyla sokulmuştuk birbirimize hatta Ama bu gün, bu yarımaylı gece Bu sudaki ışıltı Hiçbir şey ama hiçbir şey Titretmiyordu içimizi Seni ve beni Ve suya vuran gölgemizi Bitmişti biliyorduk Suskun, bir diğerimizin bir kelime etmesini Bekliyorduk. Gölcük sallanmadan çok önce sallanmıştı İçimizde bir şeyler Gölcük yıkılmadan önce yıkılmıştı Yüreklerimiz. Ve şimdi suya vururken yarım ayın ışığı Işıktan bir yol açılırken önümüzden Sen ve ben o yoldan ayrı ayrı Gidiyorduk. Gölcük yıkılalı iki gün olmuştu Enkazdı her yer Kurtulma ümidi olanları Hastaneye yetiştiriyorlardı. Bizden kimsenin haberi yoktu�