Kal Diyebilseydin

Anlıyamadım ben mi suçluyum? Anlatamadım mı sana olan sevgimi? Tutuştum yandım da sensiz her gece Gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi Her gün her dakika özledim seni Dinmedi kederim senin yanında bile Sustum hep gözlerine baktığım zaman İsyan eden kalbimin çaresizliğiyle Oysa neler düşünürdüm sen yokken Neler söylemek isterdim kavuşunca Ayrılık saati gelince ben biterdim En kötüsü beni koyup gitmendi O öyle bir yanlızlıktı ki anlatılmaz O öyle bir çaresizlikti ki inanılmaz Hep yarım kalmış heyecan hazlar içinde Gözlerimde büyürdü kısa mesafeler Ama çok yakında sevgilim.... Bütün teselliler uzakta kalacak Çiçekleri solacak mı aşk bahçemizin? Ne olurdu saadetlerin en büyüğünü İşte ellerimde al diyebilseydin Biliyorsun değil mi? asla gitmezdim Benimsin kadınım KAL!! diyebilseydin...