Bana Bir Dönsen

Sensiz hergünümün ardından gün batıyor... Başlıyor gün boyu sensizliğimin ruh baskısı Yat yatabilirsen.. uyu .uyu diyorum kendime Kalbim isyan ediyor sensizliğime Neden? Neden? diyorum.neden sensizim ben? İsyan ediyorum kaderime.... Aahhh!!!! Bana bir dönsen... Kalbimin isyanına ruhum. Ruhumun isyanına bedenim dayanmıyor Gözlerimdeki son ışık ümitsizlikle soldu. Duyduğum her şarkı beni ağlatıyor.. Yazdığım her şiirde sen. yanlız sen .. Artık kalemimle bir bütünüm ben. Ahhh!!!! bana bir dönsen.. Biliyor musun nelerle avunuyorum?. Senle geçen günlerimi unutamıyorum Sor bana birtanem. hangi gün? diye Ben hergün seninle sensizliği yaşıyorum.. Bu isyan bu bekleyiş bitecek biliyorum Kaderime kahroluşlarım son bulacak. Ahhh!!! bana bir dönsen. Dökülüyor bahar dallarındaki meyve çiçekleri Ben kokularını duyamıyorum neden? Tükeniyor Tanrı’nın bahşettiği günler Bunu biliyorum gülemiyorum neden? Sensizliğin verdiği ızdırablarla ben Göçüp gitsem de ne olur ''beni unutma'' sen. Ahhh!!!!! ahh!! ne olur bana bir dönsen... Yazdıklarım burada bitmiyecek Sanırım kalemimde beni terk etmiyecek. Ben bir gün.birgün onu terkedersem .. Sen. sen birtanem bembeyaz sayfalarımda Sonsuza dek tertemiz yaşayacaksın. Şiirlerimde mutsuzum yarınlarımdan umutsuzum.. Yinede diyorum.Ahhh!!!! Ahh!!BANA BİR DÖNSEN..