(kimi zaman bilmediğimiz sonlara koşarız; sen bana bir adım gel! ben sana koşarım ...) her hali vardı kabuğumda acının seğirten, akça bir hayattı yaşadığım.…
Sussa sessizlikten kurur Konuşsa adı "ayrılık " olur Kalktı ayağa Yürüdü…
Ben kara bir lekeyim. Ucu açık kurşun kalemlerle büyüyor kimliğim……
En kötü ihtimalle ben bir yalnızlığının saçına dolar ellerimi, kaybolurum salkım saçak... Kalabalık bir yalnızlıkta, baş başa sakin, sessiz, bir öksüz edayla dolaşırım.…