Seninle Islanmak...

Kopan bir tel gibi Kalbimden Kopup gidersen uzaklara Rüzgarlara bırak kendini Ayışığında ıslık çalarak… Yürü karlı bir gecede Yaşlı ırmağın rehberliğinde Geçerek geniş ovaları Karanlık bir ormana gir Şarkı söyleyen dallara şaşarak… Yarenlik et dağbaşlarında Kavalını ağlatan yalnız çobanla Ateşler yak, yüreğimi de yakarak Uğultulu bir davettir uzaklardan Sevdalarını al gel diye çağıran Utanma, istiyorsan ağla Gecelerin koynu kurutur gözyaşlarını Seni bir çocuk gibi kollarında saklayarak… Düşen bir yaş gibi Gözlerimden Düşersen bir gün kederli göğsüme Bırak Kuruyan dere yatağı Nasıl şenlenirse baharda Şenlensin göğsüm seninle ıslanarak