Zamansız Ayrılık

Zamansız ayrılıklar hep sonbahar'lar gibidir, Sert rüzgarlar eser ve kavgalar,kırgınlıklar,üzüntüler... Tıpkı rüzgarın ağaç dallarındaki yaprakları alıp götürdüğü gibi. Birdaha asla onu göremeyeceğini,hayatından çıkıp gittiğini sanırsın Oysa zaman hep dokunulmaz olmuştur Gün geçtikçe yaralar büyür dahada şiddetlenir içindeki acı Tıpkı sonbahar sonrası gelen kış gibi... Zaman,asla birşeylerin ilacı olmadı. Bizler sadece yeni yüzler,yeni aşklar,yeni heycanlar gördükçe,tanıdıkça İçimizdeki acı azalır,alışılır ama asla unutulmaz. Ne yazıkki zamanı gelince O acıları pişmanlık duydusuyla yaşamak zorundayız yeniden... Tıpkı mevsimlerin dönüp değişip sonbahar'a geldiği gibi. Pişmanlıkları,keşkeleri ve imkansızları Hayatımdan çıkarmak elimde olsaydı Bugün ne pişman olup zamana geri dönmek isterdim, Ne keşkelerle başlayan cümleler kurardım, Nede imkansızlara dua ederdim... Giden gelmez,gelende birdaha eskisi gibi sevmez. Ne yazıkki bizim ayrılığımız zamansızdı...