Görme Uçuşu

Hâlâ aranızda yatıyorum umarsız ölü olsanız bile yeşillikler doluyor ağzıma, denizin ünlü tıkaçlar kitara sesleri başlıyor gece derin nefesini salıyor koynundan o büyük taş bir türlü kımıldamıyor yalnızlık yeni bedenim galaksi tozlarıyla yaralarımızın üstüne gül bastırıyoruz hâlâ buradayım evet doğumum gibi çıplak çırılçıplak kirli gezegenler değiyor tenime aç bir balık durgunluk serpiyor aranızda uyuyorum yine de, o kokular aleminde gece ürküsüyle sizin çoğalmanızı izliyorum gizlice rahmin uzay boşluğu bir bebek bir ruh vadisi görülmeyen daireyi biliyorum bir gölge iniyor bakışlarıma, gelip şaraplı ağzımdan öpeceksin birden olacak mı bu, gözlerimi armağan edeceğim sana, birden orman alev alacak ve oradan korkak dumanlar yükselecek, ipek sıcak ağırca, yalnızlığın geometrisi ölçülecek bir ara ve HİÇBİR ŞEY EVET HİÇ... bir baygınlık çıkıyor ortaya seninle benim aramda, baykuşun gelip şaraplı dudaklarıma dokunuyor, her çenber sizin matematiğinizi hatırlıyor babam bebek oluyor annem de ölüyken bile ölü bebek bense ne bebek ne ölü aykırı zamandan bir uyarı hâlâ yatıyorum koynunuzda ketenler içinde biri yürüyor patikada yoksa bir ölü mü o! bay Aras bu, taş toplamaktan geliyor demin kıyıya vuran dalgalara soru soran bay Aras oysa ben hâlâ koynunuzdayım, kimse sezmiyor bunu deniz dibindeymiş gibi hayvanlar gökyüzündeymiş gibi bulutlar asit yağışlar zamansız bir ölçeği, takvimsiz, saatsiz bir yerin, işaretsiz vadinin kırık kum saatinin boşluğun evet boşluğun tüylü meyvalarıyla altüst...