Şimşek Pandandifi

O kadar sıcaktı ki bahçe Yosunlar sararmıştı yıldızlara denk Sıcağın diplerinde kanarya ölüleri Neredeyse toprak rengi yüzler Kuytuda saklı kalmış yeşille Viyolet iniydi Sanki gizli bir aşk Asırlarca sürer bu sıcak eritir ellerimizi Böyle alevli parmaklarımız durmadan Birbirini yokladıkça Öyle sıcaktı ki bahçe Sen kuzgun alev alev Yüzü gözükmeyen kirke Mor dilini uzatınca havaya Akrep mayası en dipte Bütün bu çılgınlık yükselen ısı Tüm bedenlerin bileşimi Kanla buluşan alev yeryüzünde Birazdan yıkımın algoritmasını başlatacak da Biliyordum böyle olacağını Ve Buna benim tanıklık yapacağımı Sıcağın kalkanını deldim Deşildi yara yeryüzüne Ne varsa Sarı yosun antik taş ve yengeç başları Magmanın konuşması başladı sonra Sıcağı yöneten kirke Hükmetti okyanusa ezdi kum diplerini Ölü deniz panteri anemon ve su tutkalıyla Tutundu kaldı yüz Doğuran sıcağın içinde Gözler meftun Dudaklar aralık Nefesinde saklı kalmış birkaç serin damla Ne de olsa avutucuydu Tapılası yüzün Akşamüstüne doğru sakinleşen otlukta